Het laatste weekend van oktober 2021, wat waren we zenuwachtig.

Hoe laat zou hij arriveren? Zou hij kunnen wennen? Zou hij het wel fijn bij ons hebben? Zouden we hem wel leuk vinden? We hadden nog nooit een herplaatser gehad, altijd een pup bij een fokker vandaan. En deze hond was al 5 maanden, zou dat wel goedkomen? Hij was gewend in een roedel te leven, samen met zijn broertjes en zusjes. Zou hij zich niet alleen/eenzaam voelen? Zou hij niet weglopen als hij de kans krijgt?

Al deze vragen spoken door ons hoofd en soms slaat ook de twijfel toe. Komt het goed? Krijgen we hier spijt van? Wat het niet makkelijker maakt, zijn sommige reacties uit onze omgeving; waar begin je aan; deze honden hebben een rugzakje en dat zeulen ze hun hele leven met zich mee; misschien heeft die hond allerlei ziektes; is die hond wel nagekeken door een heuse dierenarts?

Ondertussen-op de avond zelf van alle meelevers veel berichtjes. Is hij er al? Weet je hoe laat hij komt? Ook van de dames van de Vizla herplaatsing in de speciaal aangemaakte app. De bus arriveert. De deur gaat open en onze volwassen zoon kruipt de bus in en haalt onze Obi samen met de bestuurder uit de bus. Goed aangelijnd want we zijn als de dood dat hij er vandoor gaat. Wat een blijheid als hij de Brabantse grond onder zijn pootjes voelt en ons ziet. Alle angsten verdwijnen want hij vindt ons leuk lijkt het en wij hem ook.

De eerste nacht ligt aan naast ons bed aan mijn kant, ik laat een klein lampje aan. Halverwege de nacht zie ik zijn kopje omhoog komen. Ik aai hem even en hij gaat weer liggen tot de volgende morgen. De volgende dag wordt hij wild als hij koffie ruikt. Waar zou dat vandaan komen? En nog meer onverklaarbare zaken; hij klimt bijna tegen het aanrecht op als ik groente of fruit snijd. Hij doet er een moord voor.

In het begin laten we hem alleen in de tuin uit, aan de lange lijn. Maar als hij daags daarna aan de lange lijn het bos mag ontdekken achter ons huis, is hij niet meer te houden. En dan komt de dag dat hij los mag. Goed voorbereid op een overzichtelijke plek in het bos, een groot veld waar hij lekker kan rennen. En rennen dat kan hij. En sinds die tijd loopt hij eigenlijk altijd los in het bos.

Natuurlijk was er ook een tegenvaller zoals de huiduitslag die gelukkig na een paar weken medicatie en smeerseltjes weer verdwijnt. Waar we ons een beetje op “verkeken” hadden was het feit dat hij niet zindelijk was en we erachter komen dat een pup van 5 maanden veel grotere plassen en drollen neerlegt dan een klein pupje 😅 Dus veel ruimen en dweilen.

Een ongeleid, blij ei waar wat meer structuur in komt na de lessen van de hondenschool. Nu een redelijk geleid, blij ei, die meegaat op vakantie en die zich elke keer weer aanpast ook al vindt hij veel dingen spannend. Een zoet jongetje bij de oppas en die met elke hond door 1 deur kan. Behalve als hij aan gelijnd is, het uitvallen blijft een dingetje.

Maar wat een wereldhond, zacht en lief. Onze speurneus, dol op dennenappels, dol op rennen, dol op knuffelen en altijd in voor een wandeling.