Wij hadden twee vizsla’s Fusha en Pasha. Beide met een verhaal en een rugzakje zoals we dan zeggen. Fusha was een “pup “die was overgebleven uit de nest en al wat ouder was zonder opvoeding en Pasha ook een wat oudere pup die in Amsterdam bij een gezin was wat de vizsla had onderschat en waar de vrouw des huizes plotseling allergisch was voor honden. Op de hondenschool werd gezegd o jee waar begin je aan…..Heerlijke honden waar veel geduld en liefde ingestopt werd door ons en waar ze op de hondenclub ook versteld van stonden.

Eusba werd ziek en toen ze negen jaar was moesten we haar laten gaan, het ging niet meer. Onze Pasha bleef alleen over en werd ook ziek. Pasha heeft nooit met andere honden dan Fusha willen spelen dus besloten om geen nieuwe hond erbij te plaatsen.  Samen hadden we besloten om voor twee herplaatsers te gaan omdat we dat eigenlijk gewend waren. Informatie ingewonnen bij de dame van vizsla herplaatsing en afgesproken dat als Pasha er niet meer was wij contact zouden opzoeken.

Dat contact kwam vrij snel omdat ook Pasha ineens niet meer verder kon… Op de site zagen we de foto van de twee zusjes die in een kippenhok opgesloten hadden gezeten en we zeiden beide ach die kopjes en dan hebben we in iedere geval twee die het prima samen kunnen vinden en ach wij zijn wel wat gewend met honden met een verhaal.

En zo kwamen deze twee wildebrassen naar Wijchen in maart 2024. In Hongarije waren ze door een oudere man opgevangen en daar waren ze echte Houdini’s in het ontsnappen en hadden ze veel gesloopt. Ook bij ons: Winny en Nala hebben de inrichting drastisch aangepast! Het verschil tussen stoel of tafel is er niet, ze kunnen en springen overal op. Ze kunnen inmiddels goed uit een voerbak eten en zit af en blijf snappen ze gelukkig steeds beter. Een beetje storing in de oren blijft nog wel een dingetje. Samen de paarden voeren is hun favoriete bezigheid en natuurlijk muizen vangen in de stal en samen de vogels voeren in de volière en binnen in de kweekruimte. Ze weten al dat deze dieren bij ons horen en niet voor de jacht zijn. Onze kippen is nog een aandachtspunt. Toen ze 4 maanden bij ons waren zijn we met de twee dames op de hondenclub gaan kijken, dit was te vroeg ze waren zo onder de indruk en van slag ervan dat we dit weer even uitgesteld hebben. Een workshop zweetwerk gedaan in november. We merkten dat Nala al wat meer zelfvertrouwen krijgt maar voor Winny was het nog te vroeg. Geen probleem wij hebben alle tijd en we doen het stapje voor stapje. Ze hebben een hele fanclub op onze pensionstal met een eigen peettante en ze genieten van alle aandacht!