Waar begint het verhaal van Molly?

Natuurlijk begint het verhaal bij Ildiko die haar mocht ophalen bij een jager in Hongarije. Op dat moment was zij bijna 2 jaar, geboren op 27 oktober 2020. Natuurlijk weet je bijna niets van het leven wat zij leidde tot haar vertrek naar Nederland. Het was te zien was dat zij in een kennel zat, van vreugde of stress rechtstandig tegen het hek omhoog sprong en verder een beetje timide was.

Op dat moment zaten wij met Murphy op een berg in Spanje. Murphy is onze allemansvriend, geboren op 8 november 2018, die op 30 december bij ons kwam wonen. Dat was 1 dag voor oud&nieuw, maar angst heeft hij daar niet aan overgehouden. In tegendeel: flitsen en knallen, het is voor hem uiterst boeiend! Een druk hondje wel, maar ook een hartendief! De eerste jaren heen hij heel wat gesloopt, maar hij is aardig opgedroogd.

Zo goed opgedroogd en aangepast dat wij langzaamaan aan een tweede hond begonnen te denken. Het ideaal plaatje was een teefje, draadhaar, iets jonger dan Murph. Dus toen wij daar op die berg in Spanje zaten en Molly kwam voorbij, hoefden wij niet lang na te denken. Zo kwam zij op 4 november 2022 in ons leven. Wij hebben haar Molly genoemd, die overgang was niet zo groot. De overgang naar de drukke stad daarentegen kost haar bij tijden nog steeds moeite. Met Murphy ging het vanaf het eerste moment heel goed, ook naar ons was zij direct heel aanhankelijk. Naar anderen binnen en buitenshuis was zij erg angstig, ook de stadsgeluiden maakten haar bang en Oud en Nieuw spande de kroon. Hier in de stad beginnen ze in november te knallen, ze zijn pas uitgeknald half januari. Voor Murph het hoogtepunt van het jaar, voor Mol een hel. Dit jaar hebben we die periode doorgebracht in Noord-Frankrijk, dat was een verademing, en van stress heeft zij nagenoeg geen last gehad. Voor volgend jaar is het huisje alweer geboekt.

Molly’s aanhankelijkheid kent geen grenzen, zij wordt het liefst de hele dag geknuffeld en haar mensenkring heeft zich inmiddels erg uitgebreid en haar verlegenheid heeft ze van zich afgeschud. Zij en Murphy zijn aan elkaar gewaagd en zij zit hem wat meer op de huid dan andersom. Maar zij aanbidt hem en doet hem in alles na: als zij aan de lijn wandelen, verzetten zij geen stap als de ander niet volgt. In het bos of op het strand is het een ander verhaal. Als Murph weer eens verdwenen is in het bos omdat hij een of ander lekker ding heeft geroken, krijgt hij bij terugkomst van haar een uitbrander. Het lijkt dan wel “schipper mag ik overvaren”: Murphy aan de rand van een vlakte, Molly in het midden, en na wat afwachten, waagt hij het erop. Ze heeft veel energie en speelt ook graag met andere honden, tot tevredenheid van Murphy. Wij zijn ontzettend blij met haar en kunnen ons geen leven zonder Molly voorstellen, en wij zijn Ildiko en de vrijwilligers van de stichting heel erg dankbaar